Chili

Vallei van de maan

30 May 2015

Chili

Binnen 45 minuten waren we ruim 2500 meter gedaald! Ik snap nu wel waarom de mensen die de tour de andere richting op doen ziek worden. Je stijgt veel te snel! De grenspost duurde lang! We moesten wachten voor de stempels en de tassen werden doorzocht. Uiteindelijk konden we op zoek naar een accommodatie. We namen afscheid van Liam die al een plaats had gevonden. De gekozen accommodatie had een leuke tuin met hangmatten, het meisje wat er werkte was lief. En het was echt brandschoon! Het weer was stuk aangenamer met een graad of 20, al koelde het in de nacht wel wat af. We bekeken San pedro de atacama wat niet groot was maar wel gezellig aan doet met kleien huisjes. We boekten voor dezelfde avond een tour om sterren te kijken. Om 21.00 uur werden we opgehaald. We waren gelukkig met een kleine groep. De tour werd geregeld door 2 astrologen, 1 uit Chili en 1 uit USA. Ze waren beide erg druk en hyper. We keken wat video’s waarna we naar buiten gingen om sterren te kijken. De uitleg was heel leuk en we konden echt veel sterren bekijken. Ook zagen we twee planeten. Er stonden 2 telescopen, waardoor we bijna niet hoefden te wachten. Ik denk dat als de groep heel groot is dat dit wel anders zal zijn. Maar nu echt waar voor je geld, een leuke tour!

12 mei
Ik haalde broodjes en wat beleg bij de supermarkt. We merken dat het toch wel wat duurder is hier! In het park aten we dit op, samen met vier bedelende honden. Bij het busstation probeerden we een bus voor dezelfde avond te regelen, maar dat lukte helaas niet. We besloten dan toch nog maar een nacht te blijven, we zouden nog wel wat moois vinden om te zien. Om 15 uur werden we opgehaald om de valei van de dood en maanvallei te bekijken. We hadden een behoorlijk volle bus. Eerst reden we naar de maanvallei. Hier gingen we een canyon in. Het was hier behoorlijk donker en de gids had maar 1 zaklamp. het duurde allemaal erg lang, dus echt fijn was het niet lopen in het donker in krappe ruimtes. De groep voor ons had wel genoeg lampen. Ik was het zat dus liep snel achter de andere groep aan. Gids was boos, maar dat interesseert me niet. Op mijn vraag waarom hij maar 1 lamp had werd geen antwoord gegeven. Verder was het wel een leuk stukje lopen met mooie uitzichten. We mochten weer verder met de bus. We reden door het verdere ‘maan’ landschap. We reden naar verschillende uitzichtpunten en bij een weg naar beneden mochten we een eindje lopen als we dat wilde. De zons ondergang was bij een laatste uitzichtpunt. Hier leek het landschap wel op die van een maan! Tenminste, zo stel je je dat voor. Mooi!

13 mei woe
In de morgen hadden we een beetje gelanterfant, maar om een uur of 2 was ik dat zat. Ik had de mogelijkheden voor een tour uitgezocht. Dit was alleen nog naar een natuurlijke spa in de bergen. Dit leek me wel leuk, maar anton niet. Uiteidnelijk besloten we fietsen te huren. We hadden gehoord over een route naar een canyon. Dit leek ons wel leuk. De fietsen waren zo gehuurd en na een zeer uitgebreide uitleg van de verhuurster gingen we op weg. De weg klopte precies zoals ze zei. De weg was van gravel en regelmatig moesten we lage riviertjes door fietsen. Het was vlak, dus makkelijk fietsen.De fietsen waren helaas niet al te best. Mijn ketting liep er steeds af. Gelukkig was de temperatuur niet al te hoog dus dat was wel fijn. De riviertjes werden modderpoeltjes en de spetters modder zaten tot onze kruin. Uiteindelijk bereikten we het eerste punt. Hier kon je hoofden uitgehakt in de rotsen zien. Je moest hiervoor betalen, maar een alternatieve fietsroute zou je dit kunnen zien aan het einde van de route. Helaas was er nu een hek geplaatst dus dat ging niet. Ach de route was leuk. We fietsten weer de route die was aangegeven. Maar op een gegeven moment twijfelden we. Anton wilde links, ik rechts. We besloten te splitsen. Uiteindelijk bleek ik de juiste route te zijn gegaan. Ik kwam aan bij de canyon. het leek ineens doodstil en de wind was gaan liggen. Ook was het heerlijk koel tussen de steile rotsen. Ik fietste een eind de canyon in. Bij een vernauwing had de verhuurster gezegd dat je je fiets er door moest tillen. Dat ging me niet lukken. Ik liep een stukje, maar ik wilde eigenlijk mijn fiets niet achter laten. Ik besloot terug te gaan.
Op mijn gemak fietste ik de route terug. Maar Anton kwam ik niet tegen. Gelukkig kwam hij een paar uur later ook terug. Op tijd vertrokken we met de bus naar Arica. Hierbij hadden we een overstap in Calama. We hadden de voorste stoelen wat echt niet relaxed is. Je kunt je voeten niet kwijt en het is wel erg dicht bij een groot glas. Net of je voorover kukelt. Niks voor mij!

14 mei
We waren vroeg in Arica, maar omdat mijn telefoon even van slag was met de tijd hadden we geen idee hoe laat het was. Het was in elk geval nog donker dus we dachten 5 uur. Anton had een couchsurf adres gevonden, ik verbleef liever in een hostel. Helaas na een uur gelopen te hebben hadden we nog niks gevonden. Ik vond het er somber uit zien, het stadje, voelde me niet op mijn gemak. Na aandringen van mij besloten we toch maar naar het busstation te gaan en de grens naar Peru over te steken.Na even wat ontbijten op het busstation vonden we een gedeelde taxi de grens over. Dat leek ons sneller dan de bus. Dit ging eigenlijk allemaal prima! De chauffeur loodste ons door de douane kantoren heen en na even zoeken en nog meer zoeken en navragen bleek ik toch ook een stempel in mijn paspoort te krijgen. Geen idee wat nu het probleem was, maar ik was blij dat ik door mocht.
Op naar Peru!

Wat vond ik er van na de reis?

Het was kort, maar ik heb genoten van de natuur bij San Pedro de Atacama. Wat een bijzondere landschappen.
Verder zijn Chili en ik niet zulke goede vriendjes. Ik vind de mensen stug en ik kan gewoon niet aarden in dit land. Daarom besloten we Arica ook te skippen.

Sluiten