Honduras 2011

Ruines

20 August 2011

28 juli t/m 4 augustusTegucigalpa en La Ceiba

Ik was in het plaatsje Estelí, Nicaragua en wilde graag naar Honduras reizen. Omdat er maar 1 bus per dag ging was ik genoodzaakt om de middagbus naar Tegucigalpa te nemen, de hoofdstad van Honduras. Helaas staat deze stad erg slecht bekend door roofovervallen en bendes. Veel zin had ik dan ook niet in deze rit, want ik moest nu overnachten in deze stad.
tijdens het wachten op de bus stond er nog een jonge vrouw en haar collega te wachten op de bus. De jonge vrouw, Melissa sprak heel klein beetje engels en met mijn halve spaans konden we zowaar een echt gesprek hebben. Het bleek dat ze in deze hoofdstad woonde en op zakenreis was. Meteen was ze bezorgt over mij en dat ik niks had geregeld voor de overnachting.
De bus kwam en we gingen naar de grens. De stempels waren zo gezet, maar Melissa en haar collega maakten zich echt zorgen. Ze verzonnen vanalles om me te helpen. Zo vonden ze mijn keuze aan hostel niet goed, want deze bleek in de slechtste buurt van de stad te liggen. Gewoon gevaarlijk dus. Ok wat is dan een optie? Nou ik mocht wel met collega meerijden, naar een hotel wat naast haar huis lag, de volgende dag zou ze me dan op het busstation brengen. Ik wilde perse met Cristina bus, want deze bleek goedkoop en ok te zijn. Maar toen dit ter sprake kwam mengden zich nog een stuk of 4 vrouwen zich in het gesprek. Wat bleek, hun hadden dezelfde plannen. Overnachten in Tegucigalpa in een hotel, volgende dag met Cristina bus naar La ceiba vroeg in de morgen. En ze hadden een hotel geboekt wat ook voor mij betaalbaar was, en ja natuurlijk mocht ik met hun mee en een taxi delen! Helemaal goed geregeld!
Aangekomen in Tegucigalpa propten we ons met zijn allen in de taxi (met zijn zessen). Het hotel was prima, en fijn om eens een eigen kamer te hebben.

La Ceiba

De volgende morgen propten we ons weer met zijn alle in de taxi. En al snel zaten we in de bus naar La ceiba. De rit zou een uur of 6,5 duren, maar dit werden er 2 meer. Helaas was er een ongeluk met een vrachtwagen gebeurd en bijna de hele weg was geblokkeerd. Mondjesmaats konden er mensen langs. Aan het einde van de middag kwam ik pas aan in La ceiba.
Hier werd ik opgewacht door iemand van Omega eco lodge. Een rit van 30 minuten en ik was er. De dormkamer was leeg, maar mocht er toch alleen slapen. Helaas waren er maar weinig mensen in de lodge. Dit was jammer omdat er nu maar weinig tours beschikbaar waren. Voor de meeste moesten er minimaal 2 personen zijn. De 3 tours die konden was er 1 die me wel leuk leek. Raften en paardrijden zag ik niet zo zitten. Hiken naar een waterval werd het dus.

De eco lodge is echt mooi opgezet! Ruime kamers, veel badkamer die schoon zijn. Alleen het koude water is wel jammer. Maar vooral de omgeving maakt het speciaal. Veel bloemen in de tuin. Veel groen. Er zijn wat hikepaden die je zelf kunt lopen. Een paar heb ik er gelopen voor een gedeelte, die mooie uitzichten gaf. Echt een toplokatie! Er is een zwembad, en het restaurant serveert lekker eten.
De hike werd gedaan met een gids van ongeveer 70 jaar. De beste man had weinig tanden waardoor het beetje spaans wat ik verstond niet meer begreep. Maar met gebaren en blijven herhalen kon ik er toch wat van maken.
ik had begrepen dat we door een rivier moesten waadden. Prima sandalen mogen nat worden. Maar bij de rivier bleek ik wel tot mijn heupen er door heen moest. De stroming was sterk. Maar de gids wist goed de weg. Veilig kwamen we aan de overkant. De gids had er een flink tempo in, wat prima was. Onderweg legde hij wat uit over de bomen en planten. Al snel kwamen we bij de eerste waterval. Hier kon worden gezwommen, maar dat hoefde niet perse van mij. De 2e en 3e waterval volgde. We klommen over rotsen en boomstammen. Soms makkelijk soms steil omhoog. De tocht was door mooi groen woud, en ik bleef om me heen kijken hoe mooi het was. De 3e waterval was de hoogste met 60 meter. Het eindpunt dacht ik. Maar nee, we gingen langs de waterval over een steil pad omhoog. Daarna kwamen we op een pad die ons weer onderaan de berg bracht bij het echte eindpunt. We bleken over de tour maar 3 uur te hebben gedaan, normaal is dat 4 uur. Toch sneller gelopen dan ik dacht.

Copan Ruinas

Hedman alas zou op tijd rijden en betrouwbaar zijn. Helaas vertrokken alle bussen die ik nam met vertraging. Maar ik kwam er uiteindelijk wel.
Copan de ruinas, daar wilde ik naartoe. Bij aankomst deelde ik een mototaxi (soort tuktuk) met 2 nederlandse jongens. De chauffeur wist nog wel een goedkope accommodatie. Die was inderdaad prima. Een eigen kamer met badkamer voor 10 euro. Ook hier regent het ’s middags en ’s avonds. Vroeg eruit dus om wat te bekijken.
Om 8 uur toen de ruines open gingen stond ik voor de deur. Daar ontmoette ik William en Donna. Met hun bezocht ik de ruines. Meteen werden we ook begroet door macaws. Mooie gekleurde vogels met hun geschreeuw.
Wat ik begreep zijn het niet de grootste maya ruines, maar degene met de meeste details. En inderdaad deze waren er nog volop. Ze waren bezig met restauratie, maar het meeste konden we gewoon bezoeken. Omdat we zo vroeg waren was het lekker rustig. Ondanks dat het bewolkt was was het toch echt wel warm. Soms kreeg ik het gevoel dat ik in Angkor wat liep. Ook donkere grauwe stenen, overwoekerd door bomen en ander groen. Maar duidelijk was dat het een ander soort tempels waren. Steile trappen in de vorm van piramides.
Na een paar uur hebben we het gezien. William en Kimber gaan weer weg. Ik bezoek nog een vogelpark in de buurt. Deze was mooi opgezet in een groene tuin. Ook zijn er vele mooie vogels. Jammer genoeg is het niet zoals in Brazilie dat je in de kooien tussen de vogels mag lopen. Maar het is wel leuk om even te kijken.
’s Middags regent het zo hard dat het water in riviertjes naar beneden stroomt. Nadat ik dit 2 middagen heb meegemaakt besluit ik naar San pedro sula te gaan. Hopelijk kan hier in de middag nog wat doen.

San pedro sula

Een paar uur rijden van Copan en de 2 na grootste stad van Honduras. Daarmee ook de 2e gevaarlijkste stad van Honduras. Deze stad staat voornamelijk bekend om de vele gangruzies die hier plaatsvinden. Er wordt afgeraden om ’s avonds over straat te gaan. Maar overdag is het prima te doen.
de stad is niet heel bijzonder. Het is warm, druk. Maar het is leuk om in de vele winkeltjes te kijken. Ook een winkelcentrum was leuk om te bezoeken, alleen is het wat duurder daar. Veel doe ik dus niet in deze stad, ik wacht tot ik weer terug kan naar huis…
Enkele dagen na mijn vertrek uit deze stad is er een man met een geweer de luchthaven binnen gedrongen. Hier heeft hij 6 mensen vermoord. De reden is onbekend!

Wat vond ik er van na de reis?

Positief:

  • Omega ecolodge heeft een mooie locatie en er is vanalles te doen!
  • Copan ruinas is een leuk stadje op zich, en de ruines zijn een bezoek waard. De details zijn nog goed intact.

negatief:

  • helaas is er nog steeds de heimwee, dus vollop genieten lukt niet.
  • In de grote steeds op je hoede zijn is onprettig. Maar het voelde veiliger aan dan ik had verwacht
Sluiten