Indonesië 2003
08 January 2004

Indonesië 2003

25 september tot en met 11 november

Dit is een reisverslag van een 3.5 maand durende reis door Azie. Ik begon in Indonesie en bezocht ook Thailand, Singapore en Maleisie.

Jakarta 25 september

Nog nooit ben ik zo ver weg op vakantie geweest, nog nooit alleen in een vliegtuig gestapt. Maar nu ging het dan toch gebeuren… Ik heb me voorbereid door wat in te lezen over de landen, heb spullen gekocht en uitgezocht wat ik mee wilde nemen. En na lang puzzelen was mijn tas ingepakt. Na een lange vlucht, stapte ik in Kuala Lumpur uit om daar over te stappen naar Jakarta.
Ik was best wel zenuwachtig. Want op het vliegveld in Jakarta zou mijn penvriendin op mij staan te wachten. Ik schreef op dat moment 6 jaar met haar, maar toch is het spannend om dan haar te ontmoeten. Op het vliegveld aangekomen, kon ik Abeth niet vinden. Na een uur gezocht te hebben, kwam ik haar zus tegen. Gelukkig! We stapten in de auto om naar hun huis te gaan.
Meteen viel het me op hoe chaotisch het verkeer is in Jakarta. Van een 2 baans weg, maken ze een 5 baansweg. Als ze ergens afwillen slaan en per ongeluk op de verkeerde baan zitten, duwen ze hun auto er gewoon tussen. Ik zit dan ook heel hard mee ter remmen in de auto en ben heel blij dat ik zelf niet hoef te rijden!


In het huis van Abeth deelde ik de meegebrachte cadeautjes uit. Het drop vonden ze niet lekker! Er werd natuurlijk gevraagd of ik wilde eten, maar ik had nog geen honger. Het gezin van Abeth bestaat uit vader, moeder, broer en een zus. De zus van Abeth (officieel Elizabeth) was getrouwd geweest en heeft een zoon, Andrew. Ze wonen in een mooi huis midden in Jakarta. Meteen viel me op hoe gastvrij deze mensen zijn.

Al snel werd ik weer in de auto geladen om Jakarta rond te rijden en te gaan winkelen. We bezochten een mooi monument, waarvan je over de hele stad kunt kijken.

We bezochten deze week ook Het Taman Mini. Hier hebben ze Indonesië nagebouwd. Je kunt er de bouwstijl van de huizen zien. En zo’n beetje alle dieren die in Indonesië leven. Je moet wel overal aparte entree voor betalen, maar dan kun je dus ook zelf uitzoeken wat je wilt bekijken. De huizen vond ik heel mooi om te zien! Maar het park is echt heel groot, met een dag heb je het nog lang niet gezien. Je kunt er zelfs met de auto in rijden!

Het was zaterdag en we gingen naar een discotheek. Heel mooie disco op de 89e verdieping. Alleen liep iedereen mij aan te staren, dat was wel wat minder. Op de terugweg kregen we de eerste aanvaarding met de corrupte politie. Ik was mijn paspoort vergeten (hoe stom!) maar daardoor moesten we eigenlijk 35 euro betalen, maar Abeth en haar zus hebben afgedongen tot 10 euro. Voor hun is dat best veel geld. Ik wilde het nog terug betalen, maar dat mocht absoluut niet van haar vader, want ik was hun gast. Eigenlijk ging het zo met alles. Als ik voor het eten of entree wilde betalen mocht dat niet. Maar ik voelde me er soms ongemakkelijk bij.

We gingen naar een safari dierentuin. De dieren waren echt om eten aan het bedelen. Soms leek het dan of ze als ze niks kregen voor de auto gingen staan. Het was wel leuk en we hebben echt lol gehad met zijn drieën. Aan het eind van de safari was ook een waterval. We konden met een soort busje, of lopen. Natuurlijk wilde ik gaan lopen. Maar halverwege zijn we toch maar in de bus gestapt. Het was een mooie waterval! Ik heb in het park ook kennis gemaakt met de hurk toilet. De eerste keer was het echt een kliederboel geworden, maar Abeth heeft uitgelegd hoe ik hem moest gebruiken. Dus dat gaat nu goed!
We hebben aan het eind van de dag lekker gegeten. Van alles op tafel, op de grond zitten en eten met de handen! Heerlijk! Ik snap nu trouwens ook waarom de rijvaardigheid niet zo goed is. Het rijbewijs kun je gewoon kopen voor 30 euro!

Puncak 1 oktober

De familie wilde me graag Puncak laten zien. Dat zijn theeplantages 2 uur van Jakarta vandaan. De zus van Abeth (Honey) durfde daar niet goed heen te rijden. De vader van Abeth heeft een werknemer betaald om ons te rijden. Het was heel mooi daar! Er was een kleine tempel waar we even binnen zijn geweest. Meteen voelde ik dat Abeth, Honey en Jimmy een groot respect hebben wanneer ze in zo’n religieus gebouw zijn. Op de terugweg kwamen we langs een botanische tuin, daar hebben we van het uitzicht bij een toren genoten. Ook hebben we daar nog gekart.


’s Avonds wilden ze mij chinees eten laten proeven. Het was eend en babi pangang. De eend vond ik niet lekker. Normaal vind ik babi pangan echt heel lekker, maar ik zag nu de vetrandjes als glibberen en heb maar een klein stukje geprobeerd. Deze avond heb ik dan ook niet veel gegeten.

Bekassi 2 oktober

Vandaag zou mijn moeder aan komen. Eerst had iknog een simkaart voor mijn telefoon gehaald. Dat was veel goedkoper om te bellen. Toen mij moeder aankwam werden we opgehaald door Zuster Andre. Ik moest nu afscheid nemen van Abeth en Honey.

Zuster Andre heeft een project opgezet voor kinderen met een ziekte. Het heet Yayasan Sinar Pelangi. De ouders van de kinderen kunnen geen operatie betalen. Ze worden door zuster Andre voor een tijdje in haar huis opgenomen waar ze worden aangesterkt voor de operatie. Na de operatie, die wordt betaald door de stichting, krijgen ze nog revalidatie waar na ze weer naar huis gaan. Op het grondgebied van de stichting staat het huis waar de zusters wonen, een weeshuis waar ongeveer 15 kinderen verblijven, ziekenzalen, slaapzalen voor de kinderen en ouders, gebouwen waar een tandarts, opticien, kamer voor terpie en nog meer staan. Uit emails heb ik begrepen dat er in middels ook een zwembad en een bejaardenhuis is gebouwd.

De kinderen hebben veel verschillende soorten ziekten. Onder andere, een hazenlip, klompvoetjes, brandwonden, enz. Se hazenlip is veel voorkomend. Maar omdat de mensen het niet kunnen betalen, worden de kinderen niet geopereerd. De kinderen zijn dus vaak al wat ouder als ze eraan geopereerd worden. We zijn bij de stichting 5 nachten geweest. We kregen uitleg over de stichting wat de plannen in de toekomst zijn. Hoe de kinderen worden opgevangen. Het was heel interessant om te zien.
De moeders van de kinderen blijven tijdens hun verblijf ook in het huis. Daar leren ze bijvoorbeeld naaien. De kinderen leren tijdens hun verblijf ook een soort beroep. Ze maken bijvoorbeeld puzzels. Zo kunnen ze later ook de kost verdienen. We zijn nog naar een kerk geweest. Waar de gemaakte producten worden verkocht. Dit was heel interessant. Aan het eind van het verblijf werden we naar Jakarta gebracht. We sliepen in een hostel. Het was maar 5 euro, daar hoefde we ook niet veel van te verwachten. De wc trok niet door en ik had een half bed (veel planken onder het matras misten.) omdat we beneden bij de ingang sliepen was het ook heel rumoerig. Die avond hadden we onze eerste regenbui. Het was ook de eerste bui in 3 maanden. Bandung 6 oktober

We stonden vroeg op, want we wilden met de trein naar Bandung. We hebben een tuk-tuk aan gehouden die ons netjes bij het treinstation afzette. Hij heeft geholpen met het regelen van de treinkaartjes. De mensen zitten in de spits zelf op de treinen, maar wij hebben de luxe klasse genomen. En die beviel ons prima. Onderweg waren de uitzichten heel mooi. Het duurde ongeveer 6 uur. In Bandung vonden we een leuk hotelletje. De eigenaar sprak een beetje Nederlands.
We werden door een man nog rondgeleid door Bandung. Maar dat was niet echt leuk. We misten doordat het zo langzaam ging de poppenshow die we wilden zien. We hadden weer een gigantische regenbui. Maar gelukkig konden we op tijd ergens schuilen

Yogjakarta 7 oktober

Lopend gingen we naar het treinstation waarna we na lang zoeken onze trein vonden die naar Yogjakarta ging. Het was weer een rit van 7 uur. Weer was de reis heel mooi. In Yogjakara stonden allemaal van die soort propers die je naar hotels heen willen brengen voor commissie. We zijn met een man meegegaan die ons naar een leuk hotelletje bracht. We hebben lekker gewandeld door Yogjakarta. Een leuke stad!

Borobudur 8 oktober

We stonden vroeg op om naar de Borobodur te gaan. In het hotel hebben we een excursie geregeld die er voor zonsondergang zou zijn. Met de bus werden we naar de tempel gebracht. Bij de tempel was het heel rustig. Het was een hele mooie tempel! Echt heel gaaf om te zien!
Het was een beetje mistig, maar toch konden we volop van de zonsopgang en uitzichten genieten. Er zaten beelden in een soort bel, wanneer je de hiel kon aanraken van een monnik mocht je een wens hebben. Maar volgens mij moet je hele lange armen hebben. Nou ja, ik kon er niet bij, geen wens voor mij dus! We kregen een ontbijtje bij de tempel. Wel lekker. Alleen vind ik de thee niet zo lekker hier, lijkt wel ongekookt warm water waarin ze een paar scheppen thee hebben gegooid. Mijn moeder vond hem wel te drinken. We hebben ook nog een kleinere tempel gezien. Onderweg stopten we nog bij een zilversmid. Wel interessant om te zien hoe dat zilver wordt gemaakt. Om half 11 waren we weer terug in het hotel. Nog tijd genoeg voor meer leuke dingen. We gingen naar een vogeltjes markt in Yogjakarta. Toen we daar kwamen konden we de ingang niet vinden. Het bleek in een smal steegje te zijn. Een man wilde wel onze gids zijn. Hij heeft wat uitleg gegeven en ons veel laten zien. Het was ene leuke markt! Ze hadden veel dieren, zoals: honden, katten en insecten. Voor die arme beestje was het ook heel heet, ze lagen half op apegapen in de kooitjes. Die ochtend waren hanengevechten geweest. De hanen die had verloren stonden te koop voor de slacht. De gids liet ons zijn poten voelen. Die zijn echt heel scherp. Ze kunnen hun tegenstanders daarmee aardig verwonden. In sommige streken worden aan de poten scheermesjes gebonden zodat ze de tegenstander nog meer kunnen verwonden. Ook liet een gids ons een ruïne zien.

De dag erna zijn we in een dierentuin geweest, met de riksja. Een man heeft een fiets met daarvoor een bak waar je in kunt zitten. De dieren tuin was leuk. Er waren mensen die vroegen of ik met hun kind op de foto wilde (wat een omgekeerde wereld). Maar sommige dieren stonden wel aan de ketting zoals de olifanten. De kooien waren ook niet zo groot, dat was wel een beetje zielig.Sanur 10 oktober

We zijn met het vliegtuig naar Bali gegaan. We wilden lekker naar het strand in Sanur. De taxi chauffeur had er niet zo’n zin in vandaag, hij heeft ons dus ergens afgezet. Daar hebben we met een man afgesproken dat hij ons gratis ergens brengt. We een hele leuke homestay, met een mooie kamer. We hebben zelfs een warme douche en een koelkast. Het strand was ook heel mooi. Als het laag water is kun je bijna niet zwemmen.
Wat ons ook meteen op viel is dat er weinig toeristen zijn. Zou dat nog van de bom in Bali komen van vorig jaar? ’s Avonds was er een ceremonie voor een geloof. Er kwamen allemaal vrouwen met fruit op hun hoofd langsgelopen en hele mooie kleren aan. Ook de mannen en kinderen waren mooi gekleed. Op het strand was de ceremonie. Daar hebben we ook nog even gekeken.

We hebben eerst een stuk naar een supermarkt gelopen. Later zijn we op het strand in de zon gaan liggen. Een jongen vroeg of ik wilde kajakken. Dat leek me wel leuk, maar omdat er behoorlijke stroming stond wilde ik dat hij mee ging. Dat vond hij goed, dus hebben we een uurtje gekajakt. Dat was best leuk! We hebben met een man onderhandelt over de prijs naar Padang bai. We wilden daar de volgende dag heen om met de boot naar Lombok te gaan. Onze was die we eerder hadden laten doen was nog niet droog. Nat in de tas dus.

Sengigi 12 oktober

In Padang bai zijn we goed aangekomen. De chauffeur zette ons iets buiten de haven af, zodat we rustig een kaartje konden kopen voor de boot. Het kaartje was inclusief een buskaartje voor de bus naar Sengigi in Lombok. De bootreis duurde 4.5 uur. De reispilletjes werkten goed, ik was maar een beetje zeeziek geworden. Op de boot zaten Nederlanders, waaarmee we een hele tijd hebben gekletst. Weer maakten heel veel mensen foto’s van mij op de boot.
Bij de haven in Lembar, stond een bus te wachten met een jongen (Dafi) hij begon meteen reclame te maken voor zijn reisburo, of we interesse hadden voor een tour. De bus zette ons af bij een leuke homestay. Dafi kwam vragen of we nog interesse hadden voor een paar toertjes. We zeiden dat we het goedkoop wilde. Hij kende nog 2 Nederlanders die dat ook wilde als we samen gingen dan was het goedkoper. We hebben 2 tours bij hem geboekt.

De eerste tour was naar het noorden van lombok. De watervaltour. Onze gids was Daffi. De 2 nederlanders komen uit het noorden van ons land en heten Tiny en Pieter.
Eerst gingen we naar een markt. Kippen met en zonder hoofden, kruiden, fruit, er was van alles te krijgen. Het eten ligt wel ongekoeld in de zon, ik weet niet of dat wel zo verstandig is om te eten. Maar de mango’s smaakten ons prima. We reden door rijst, pinda en knoflook velden. We mochten ook zoveel stoppen voor foto’s als we wilden. We stopten ook bij een suikerwinning. Daar werd suiker gemaakt van een plant. Toen we bij een kokos plantage stopten was ik heel misselijk geworden van het rijden. Gelukkig zakte dat snel weer weg. Bij de monkey forrest waren veel grijze makeken. Deze kunnen erg aggresief zijn wanneer ze geen eten krijgen. We reden nog een stuk door een landschap met cashew noten en kapok bomen. Dat was heel mooi!
We moesten een gids huren voor naar de watervallen te lopen. We dachten dat dit onzin was, maar uiteindelijk was het wel nodig. We gingen door de rivier, over leuke bospaadjes. Echt heel erg leuk! Bij de waterval mochten we zwemmen. Ma en Pieter wilde niet, maar Tiny en ik wel. We werden zelfs achter de waterval in een soort grot geloods. Maar dat vond ik best eng, je kon door de waterval heen haast niet ademen. Het water was ijskoud. Toen we terug liepen naar de auto gingen we door een tunneltje door de berg heen. Daar was het pikdonker, we moesten elkaar bij de hand houden.

Op de terugweg naar ons homestay, stopten we nog bij een traditioneel dorp. Dat was wel mooi om te zien. Alles van bamboe en zand.

Gili eilanden 15 oktober

We werden om 8.30 u opgehaald om met de boot naar de Gili eilanden te gaan. Eerst gingen we naar Gili Trawagnan. De bootreis duurde even, maar het was wel leuk. Een heel mooi eilandje met wit strand. Meteen gingen we snorkelen. Heel veel mooie vissen, maar helaas was het koraal dood door dynamiet vissen. Je hoefde ook maar een paar stappen te zetten om tussen koraal en vissen te staan. In het dropje langs het strand, hebben we nog wat gedronken. De volgende stop was Gili Menno. Weer heel mooi strand en we hebben in een leuke restaurant gegeten. De vissen waren mooi. Mama kon niet goed snorkelen, het lukte niet om door de snorkel te ademen. Dat was wel jammer. Daarna gingen we weer terug. De bootreis was nu erg! Het water was heel wild! Sengigi 14 oktober

Met Tiny en Pieter hadden we een tour geboekt naar Kuta in het zuiden van Lombok. We gingen eerst bij een markt kijken. Heel leuk! Je moest steeds opzij springen voor mannen die met karren tussen de stalletjes door kwamen. De mensen waren ook hele vriendelijk. We reden door naar Kuta. Eigenlijk zijn er 2 stranden naast elkaar onderbroken door rotsen. Het ene strand had grove korrels waar je diep in wegzakte en het andere fijn wit zand. Heel mooi verschil dus. Het was er wel druk, er waren veel wel 4 bussen met toeristen en er waren ook heel veel jongetjes die iets probeerde te verkopen. Het was wel heerlijk om er te zwemmen.
Op de terugweg stopten we bij een pottenbakkerij geweest. De vrouw die ons rondleidde had en baby’tje, daarmee moest ik natuurlijk op de foto. We stopten bij een traditioneel dorp. De jongen die ons rondleidde vertelde van alles over de cultuur. Zo mogen mannen dus 4 vrouwen hebben. Maar ze moeten wel genoeg verdienen om ze in een apart huis te laten wonen. Ze moeten dus al die gezinnen kunnen onderhouden. Binnen in het huis zat een vrouw een soort verdovend middel te kauwen. Pieter ging het ook proberen, het was heel sterk spul waar je een soort van high wordt.
Onderweg zagen we een dakpannenmakerij, daar wilden we ook graag even stoppen. De vrouwen deden het zware werk, het mengen van de klei. Dat mengel wordt in een mal gedaan en daarna drogen ze in de zon. Terug gekomen bij het hotel hebben we bij Dafi een ticket met de boot geregeld en meteen een buskaartje naar Ubud. ’s Avonds hebben we als afscheid met Tiny en Pieter wat gedronken en gegeten.

Ubud 18 oktober

We zijn met de boot naar Bali gegaan. De bootreis was rustig en ik heb nog een tijd kunnen slapen, opgevouwen op de kleine bankjes. We kwamen laat aan in Ubud. Daar hebben we en hele leuke homestay gevonden. We zij maar meteen in bed gedoken. De volgende dag hebben we in Ubud rondgelopen en zijn we naar een souvenir markt geweest. Daar hebben we al flink wat souvenirs gekocht.

Lovina Beach 20 oktober

Bij onze homestay hebben we geregeld dat iemand ons naar Lovina beach zouden brengen. Het makkelijkst om vervoer te regelen is een privé chauffeur. Normaal vind ik het leuker om met een bus te gaan, maar dan kun je nergens onderweg stoppen. Nu stoppen we dus wanneer we willen en kunnen we veel foto’s maken. We stopten eerst bij Pura Ultan Pamu tempel. Dit was een mooi grote tempel. We hebben verschillende meren gezien, hele mooie uitzichten! De hotspring waar we stopten viel een beetje tegen, het was een zwembad met warm water. Wel heel lekker gezwommen!
Bij de waterval Munduk zijn we ook even gestopt. Deze was niet heel bijzonder, misschien omdat het nog erg droog was. We reden door een botanische tuin. Heel groot was die! We stopen nog bij een hotspring, het was uiteindelijk een zwembad. Maar het water was heerlijk! We werden afgezet in Lovina beach bij Pondok Elsa. Dit was een erg leuke guesthouse. Met hele mooi met hrefsnijbewerkte deuren.
Degene die hier werken willen heel graag Nederlands leren, daarom heb ik hun mijn woordenboek uitgeleend, ze lopen er echt de hele dag mee en komen heel vaak vragen wat het nu allemaal precies betekend.

Om 5 uur stonden we op om met een boot naar dolfijnen te gaan zoeken. We zaten bij 2 andere mensen in de boot. We waren niet als enige op het idee gekomen om naar dolfijnen te kijken er waren wel zo’n 15 bootjes met toeristen. De zonsopgang was al heel mooi, maar de dolfijnen waren nog leuker om te zien. Ze zwommen heel snel heen en weer en dan zag je ze even boven water. Geweldig om te zien! Telkens doken de dolfijnen even omhoog om vervolgens weer op een hele andere plek tevoorschijn te komen. Het leek net alsof ze een spelletje met ons aan het spelen waren. Het strand in Lovina beach is zwart. Er waren ook veel verkopers.

Kuta 22 oktober

Onze bus zou pas om 2 uur gaan, we hadden nog tijd om wat te eten enzo. Weer bij ons favoriet restaurantje gegeten. Elke dag eten we daar, het kost daar bijna niets, nou ja een beetje dan natuurlijk. Een pizza bijvoorbeeld kost maar 1 euro! Een gebakken vis kost ook maar 1 euro! Niki, de jongen bij ons hotel, had voor ons een privé shuttle bus geregeld. De chauffeur reed echt eng! Hij reed heel hard, en het leek net alsof hij in slaap zou vallen. Achteraf bleek dat ook zo te zijn, hij was al 15 uur aan het rijden! Ook had hij het onwijs in zijn rug, en kon dus echt niet stil blijven zitten. We deden er wat langer over dan gezegd was, we moesten heel lang in Ubud wachten op nog meer mensen die mee zouden rijden. We deden er 4 uur over om in Kuta te komen. In Kuta vonden we een hotelletje. Maar na 1 nacht was het te gehorig.

Legian 23 oktober

We gingen eerst een chauffeur regelen die ons even naar Sanur wilde brengen voor het betalen van de tickets naar Jakarta. Terug zou hij ons afzetten bij een hotel. Maar daar had hij niet zo veel zin in. We hebben het laatste stuk zelf gelopen en gezocht. We zijn nu maar naar Legian gelopen. Dat leek ons iets rustiger. We hadden een hele leuke hotel gevonden Hotel Oka. Beetje achteraf van de straat, maar heel rustig en dicht bij het strand. Perfect dus! Ik wilde een telefoon kaart gaan kopen en was niet zo goed op de straat aan het letten. Ik struikelde over een stoeptegel. Ik moet er wel even bij vermelden dat er veel hoogteverschil tussen de stoep zit, soms wel 40 cm!
De mensen waren helemaal bezorgt, mijn knie lag dan ook helemaal open en er zat allemaal straatvuil in. Bij het hotel heb ik maar om warm water gevraagt om het wat schoon te maken. Het strand is groot. Genoeg plaats voor iedereen! De zee heeft hele hoge golven, en er staat een hele sterke onderstroming. Soms vind ik het gewoon eng om in het water te gaan. Ik zorg dus altijd dat ik nog kan staan.

Een Australische vrouw (Kim) die vertelde ons dat Nusa Dua leuk is. Met een Bemo (lokale bus) zijn we naar Nusa dua gegaan. Hierin zitten dus heel veel mensen bij elkaar en je betaald maar heel weinig. We hadden gevraagd waar het strand was toen we uitstapten. We waren alleen een beetje verkeerd gelopen, daardoor zaten we op het luxe ressort strand. Ook wel leuk, maar na een tijd werden we weggestuurd. Het andere strand bleek nog verder weg te zijn. Maar goed we hebben toch ene hele tijd op een mooi strand gelegen. Daarna hebben we weer een paar rustdagen gehouden in Legian.

Kandidasa 29 oktober

Ik heb vandaag mijn moeder naar het vliegveld gebracht, ze ging weer naar huis. Dat betekende dat ik nog 1 week in Bali zou zijn. Bij het hotel had ik al 2 wat oudere vrouwen ontmoet (van rond de 45 jaar) en een meisje van ongeveer 24 jaar. Allemaal uit Australië.
Met Cynthia (meisje van 24 jaar) ben ik naar winkels met juwelen geweest. Die wilde ze kopen om in Australië weer te verkopen. Nadat we hiermee klaar waren, gingen we bij een hotel zwemmen, dat mag natuurlijk niet, maar niemand zegt er iets van.

Een van de andere vrouwen heette Kim. Ze komt regelmatig in Legian voor zaken. Ze was er ook toen de bom in Kuta was gevallen. Ze heeft veel zielige verhalen verteld. Ze vertelde dat er destijds niet genoeg medicijnen was voor iedereen. Dus mensen waarvan de doktoren verwachtte dat ze dood zouden gaan, die kregen geen morfine! Dat betekent dus een langzame en pijnlijke dood. Kim had het heel de tijd over een vrouw die ze destijds had ontmoet, maar het adres van had verloren. Stomtoevallig kwam ze haar na een paar dagen tegen. Ze kreeg bij die vrouw onderdak aangeboden. Zij heeft eigen villa’s die ze verhuurt aan toeristen. Kim heeft mij weer uitgenodigd om mee te gaan. Dat was gaaf! Een heel groot huis met mega bedden en een eigen zwembad! Uiteindelijk ben ik er alleen een dag geweest. Maar het was wel leuk!

Jakarta 6 november

Ik was naar Jakarta gevlogen waar Abeth en Honey mij weer kwamen ophalen. Ik kon ze weer niet vinden, maar het bleek dat ze bij de verkeerde hal waren. Omdat ik met een binnenlandse vlucht aankwam hadden mensen gezegd dat ik bij domestic aankwam. Maar Garuda land altijd bij internationaal, maar gelukkig is het toch weer goed gekomen.


We hebben veel gewinkeld deze dagen! In een winkel centrum was ik naar de wc geweest, waar ik per ongeluk mijn portemonnee had laten liggen. Na een half uur kwam ik er pas achter, maar helaas zat er mij pinpas in! Dus ik moest hem terug hebben. We zijn verschillende plaatsen afgeweest, gevonden voorwerpen, informatie Bali. Maar niks… na de zoveelste informatie balie was een man bereid om elke 10 minuten alle informatie balies in het gebouw af te bellen. En jawel, na een kwartier te hebben gewacht was mijn portemonnee terecht! En alles zat er nog in! Heb ik geluk gehad!

We zijn met een hele groep naar Duflan geweest. Dat is een attractie park. Het was heel leuk! Er waren verschillende attracties. Maar in sommige attracties mocht je maar 1 keer. Dat vond ik wel een beetje vreemd. Na het eten ’s avonds werden we weer aangehouden door de politie. We werden gewoon geblokkeerd midden op straat. We moesten 5 euro betalen. Maar er was geen reden…

De gastvrijheid van Abeth en haar familie was helemaal geweldig! Maar helaas verlaat ik hun om mijn reis voort te zetten in Maleisie.

Sluiten